Za to pomysł z “mieszkańcami Mazowsza” jest całkiem logiczny, a ponadto posiadamy wiele na to dowodów. Był ten wyraz w taki znaczeniu używany jeszcze w XIX wieku i jego obecność odnajdujemy chociażby w słynnych Chłopach Władysława Reymonta. Obecnie teren ten bardziej łączony jest z Warmią, która stanowi zupełnie oddzielny rejon, posiadający odmienna historię.

Mazury to obszar, w którym dominują jeziora, właściwie to cała sieć jezior oraz lasy. 30% terenu to dzikie lasy. Sprawia to, że okolica jest bardzo zdrowa. Znakomite miejsce na spędzenie wakacji, relaks. Zieleń przecież koi jak nic innego. Potoczna, a raczej sloganowa nazwa Mazur to “Kraina tysiąca jezior” i znakomicie pasuje ona do stanu faktycznego.

Turystyka

Do wyjazdu na Mazury nie trzeba długo namawiać. To co oferują one letnikom jest na tyle wspaniałe, że nawet nie potrzebuje większej reklamy. Jest to ponad 1000 jezior, dzikie leśne tereny z niespotykanymi nigdzie indziej gatunkami flory i fauny, bardzo niski poziom uprzemysłowienia okolicy. Mieszkańcy tych terenów prowadzą wiele gospodarstw agroturystycznych. Szacuje się, że z Mazur corocznie korzysta około miliona turystów, w tym jedna piąta zagranicznych. W 2004 roku ilość miejsc noclegowych szacowano na 70 tysięcy.

No ale Mazury to przede wszystkim jeziora. Sieć kanałów wodnych łączy wiele z nich, co sprawia, że naprawdę ogromny obszar pozostaje do dyspozycji dla żeglarzy. Jedna z najpopularniejszych tras biegnie z Mamr na jezioro Śniardwy, po drodze mijając Giżycko oraz słynne Mikołajki. Na terenie Mazur znajduje się również Kanał Elbląski, który wraz z kilkoma pochylniami jest ewenementem na skalę światową. Na terenie mazur wiele posiadłości posiadają ludzie kultury, biznesu i show-biznesu. Wielu również z zagranicy. Jest to dla nich odpowiednie miejsce ponieważ stanowi mieszankę wielu kultur.

Węgorzewo

Jedno z bardziej znanych miejscowości na tym terenie. Mieszka w nim ponad 12 tysięcy mieszkańców, zaś przygotowane jest na przyjęcie znacznie większej ilości turystów. Miasto ma pochodzenie krzyżackie. Powstało w 1335 roku, kiedy to Zakon utworzył nad brzegiem Węgorapy drewniany zamek, który został spalony 30 lat później. Później wielokrotnie gród ten wznosił się i upadał, aż do 1571 roku, kiedy to wreszcie Albrecht Fryderyk Hohenzollern nadał mu prawa miejskie.

Jednak nie trwało to długo. 1656 roku miasto zostało kompletnie zniszczone przez sprzymierzonych z Rzeczpospolitą Tatarów. Kolejną klęskę miasto odniosło na początku XVIII wieku, kiedy to nastąpił atak dżumy. Zdziesiątkował on mieszkańców. W 1734 roku w Węgorzewie gości król Stanisław Leszczyński, który przystanął tutaj uciekając przed Rosjanami. Stąd następnie udał się do Francji.

Do II Wojny Światowej Węgorzewo było węzłem kolejowym, skąd rozchodziło się aż pięć linii. Obecnie pozostała już tylko jedna, do Kętrzyna. Jednak od 1992 roku nie jest ona używana. W 2002 roku Węgorzewo otrzymało funkcję miasta powiatowego.

W Portugalii panuje ustrój parlamentarno-prezydencki. Głowa państwa wybierana jest w wyborach powszechnych raz na 5 lat. Władzę sprawuje jednoizbowe Zgromadzenie Deputowanych, których jest dokładnie 230. Sejm wybierany jest co 4 lata – to dokładnie takie samo rozwiązanie jak w Polsce.

Portugalia słynie również z wielu drużyn piłkarskich utrzymujących znakomity, światowy poziom, zresztą jest to cecha całego półwyspu iberyjskiego, a za nimi również całej Ameryki Południowej. Poza tym ludzie Ci cechują się wysokim temperamentem, ale również wielkim poczuciem humoru.

Geologia i klimat

znaczna cześć terytorium Portugalii leży wśród wyżyn. Najwyższe są góry Serra de Estrela, ze szczytem Torre o wysokości 1993 m. n.p.m. Szczyt ten w znacznej części składa się z granitu. Widać znaczną różnicę na nie tak wielkim terenie dwóch klimatów. Na północy jest on umiarkowany, co jest spowodowane ukształtowaniem terenu. Na południu już jest to typowy klimat śródziemnomorski. Cześć z portugalskich gór to jurajskie skały wapienne wśród których znaleziono znaczne ilości pozostałości po dinozaurach – co jest znakomitą atrakcją dla turystów.

Portugalię najprzyjemniej jest zwiedzać wiosną, ewentualnie latem. Panują wówczas ciepłe temperatury, słońca jest pod dostatkiem. Zima bywa nieprzewidywalna i dlatego trudno się zdecydować na pobyt w Portugalii w tym okresie. Pory roku znacznie różnią się od siebie na północy i południu kraju. W listopadzie i grudniu a także w lutym średnia temperatura to około 12 stopni Celcjusza. Większość dni jest słonecznych, ale powietrze ochładza sąsiedztwo oceanu. Pod tym względem o wiele cieplej jest w Hiszpanii (Portugalia jest taką termiczną izolacją dla swojego większego sąsiada).

Historia

Losy całego półwyspu iberyjskiego są podobne. W starożytności były one zdominowane przez plemiona celtyckie oraz właśnie iberyjskie. Następnie wpadły pod panowanie Kartaginy, ostatecznie zaś Rzymu. Temu ostatniemu teren ten zawdzięcza najwięcej. Rzym bardzo troszczył się o rozwój nawet najdalszych prowincji i w związku z tym również na terenach dzisiejszej Portugalii zaczęły powstawać drogi, miasta, budynku użytku publicznego, jak i dotarły do nich nowoczesne rozwiązania techniczne i społeczne (np. spichlerze, kopalnie).

Później przez długie wieki Półwysep był w posiadaniu Arabów. Jednak chrześcijańska konkwista odbiła tereny portugalskie i objęła nad nimi opiekę. Rozwijały się miasta, nawet powstawały uniwersytety, szkolnictwo i szerzyła się kultura. W 1255 roku stolice przeniesiono do Lizbony.

Obecnie Portugalia jest zupełnie suwerennym państwem. Każdy kraj ma w swojej historii okresy zależności od innych krajów, tak samo jest i z Portugalią, bo jakże miałoby być inaczej, lecz dzisiaj już wolność posiadają ten narody, które przez wiele lat bywały uciskane.

Włochy są państwem demokratycznym. Posiadają dwuizbowy parlament (w tym aż 630-osobowy odpowiednik sejmu). Obydwie izby są wybierane w bezpośrednich i tajnych głosowania. Demokracja jest w tym kraju silnie ugruntowana. Obecnie władzę sprawuje już 62 rząd od czasów II Wojny Światowej.

Jeśli chodzi o gospodarkę, to warto wspomnieć, że Włochy są największym na świecie producentem win. Dopiero drugie miejsca za nimi zajmuje z win słynna Francja. Istotny dla gospodarki jest rozwój motoryzacji – Włosi produkują i eksportują bardzo wiele znanych marek. No i przede wszystkim to turystyka. Włochy co roku odwiedza 40 milionów turystów. A jest co zwiedzać! Przychody z turystyki stanowią 2% PKB. Baza noclegowa zaś posiada 2 miliony łóżek w najróżniejszych standardach.

Rzym

Stolica Państwa. Miasto historyczne. Centrum starożytnej Europy. Jego włoska nazwa to Roma. Leży na kilku historycznych wzgórzach poprzez które przedziera się rzeka Tybr. Zamieszkuje to miasto obecnie dwa i pół miliona ludzi. W tym mieście oczywiście znajduje się parlament oraz gabinet rządu włoskiego. To również centrum kulturalne, jak i finansowe (tą drugą funkcję dzieli z Mediolanem). To także znaczący węzeł komunikacyjny. Posiada dwa bardzo duże lotniska i znakomite połączenia kolejowe.

Historia miasta sięga najstarszych czasów naszej cywilizacji. Właściwie nie wiadomo kiedy powstało i kto je założył. W tradycji utrzymuje się przekonanie, że Rzym założył tajemniczy Romulus, a miało to miejsce 21 kwietnia 753 r. p.n.e. Niedługo po tym władzę w mieście zdobyli Etruskowie i to właściwie od tego momentu rozpoczyna się właściwa historia miasta, nie opierająca się na legendarnych podaniach, lecz na istniejących nawet dokumentach.

W Rzymie znajduje się wiele słynnych zabytków, np. wielkie Koloseum, czy pobliskie Forum Romanum. W granicach tego miasta leży również najmniejsze państwo świata – Watykan.

Wenecja

Znane miasto w północnych Włoszech, nad Adriatykiem. Mieszka w nim niemal ćwierć miliona ludzi, ale na samych wyspach jedynie 60 tysięcy. Na wyspach tych osiedlili się ludzie w 452 roku. Było to uciekające plemię Hunów. Następnie teren ten znalazł się w kręgu terytorialnych wpływów Bizancjum, lecz udało mu się utrzymać niepodległość. W następnych latach umacniała swoją siłę, w pewnym okresie kontrolowała całą żeglugę w rejonie a także słynne wyspy: Cypr, Korfu, Kretę. Dopiero w 1797 roku Wenecja przestała być samodzielna. Zdobył ją Napoleon i włączył do Austrii. W związku z tym była to w historii świata najdłużej funkcjonująca republika (demokracja panowała tam od samego początku – biorąc przykład od starożytnych, przetrwała nawet całe średniowiecze). Jeszcze w trakcie Wiosny Ludów w 1848 roku proklamowano na krótko niepodległość, jednak niebawem wyspy włączone zostały do Królestwa Włoch.

Wenecja jest uroczym miastem pełnym kanałów i mostów. Jest jednocześnie jednym z najdroższych na świecie, ale mimo to warto się tam udać chociaż raz w życiu. Miejsce jest przepiękne i posiada niezapomniany klimat.

Jest to kraj jednocześnie mały, jak i wielki. Sama Dania jest najmniejszym państwem skandynawskim, ale jeśli doliczyć do jej powierzchni należące do niej Wyspy Owcze oraz Grenlandię, to staje się największym. Dania właściwie niemal cała składa da się z wysp. Na jej “właściwym” terytorium znajduje się dwie kolejne: Fiona, na której żył Christian Andersen oraz Zelandia, na której znajduje się stolica kraju Kopenhaga. Jedynie fragment kraju nazywany Jutlandią jest bezpośrednio połączony z kontynentem europejskim i graniczy od południa z Niemcami. Do Danii należy również wyspa Bornholm, która leży na Bałtyku i znajduje się właściwie bliżej nawet Polskiej granicy, niż Duńskiego wybrzeża.

Duńczycy bardzo przejmują się sprawami ekologii i dlatego jest to jeden z najczystszych państw w Europie. Panuje tam również względny dobrobyt, dzięki czemu jest to również państwo bardzo bezpieczne.

Kopenhaga

Stolica i największe miasto Danii znajduje się na wschodnim wybrzeżu Zelandii. Mimo, że jest największe, to mieszka w nim “zaledwie” pół miliona ludzi. Miasto jest bardzo piękne, posiada wiele ślicznych zabytków utrzymanych w jakimś wspólnym, silnie odczuwalnym klimacie. Urocze są kamieniczki nad portem w dzielnicy Christianshavn, imponujący jest Ratusz, wrażenie robi Pałac Królewski. No i przede wszystkim należy przespacerować się do pomnika syrenki siedzącej na kamieniu wyrzuconym przez morze.

Z Polski można do Kopenhagi dolecieć kilkoma liniami lotniczymi. Istnieje również możliwość wylądowania w szweckim Malmo i dojechanie koleją. Do Kopenhagi kursują również promy ze Świnoujścia. Kopenhaga jest również znakomitym miejscem do wyruszenia w dalszą podróż po kraju, bowiem kolej kursuje tam idealnie, sprawnie i szybko, a standard warunków podróży przewyższa wszelkie wymagania.

Kopenhaga oferuje wiele atrakcji. Znajduje się w niej słynny park zabawy Tivoli (na przeciw dworca głównego). Są również specyficzne puby, m.in. udany i dobrze “wyposażony” oddział Hard Rock Cafe.

Bornholm

Wyspa na Bałtyku, administracyjnie należąca do Danii. Jej nazwa znaczy tyle co Wyspa Burgundów (Burgond + niem. “holm” – wyspa). To z niej właśnie wywodzi się ten ród, który następnie zasiedlił Burgundię.

Cała wyspa posiada powierzchnię mniejszą od tej, jaka zajmuje Warszawa i posiada zaledwie 40 tysięcy mieszkańców. Znajduje się w odległości 100 km na północ od polskiego wybrzeża. Najbliżej zaś z niej do Szwecji (37 km).

Najpopularniejszym środkiem transportu na wyspie są rowery, co jest w sumie charakterystyczne dla całej Danii, a właściwie to Skandynawii w ogóle. Na dalsze wycieczki można oczywiście wypożyczyć samochód, ceny niestety są duńskie. Polskie prawo jazdy absolutnie wystarcza, podobnie zresztą jak w całej Unii Europejskiej.

Jedną z największych atrakcji są ruiny średniowiecznej twierdzy Hammershus. Inna to kościół rotundowy Ny Kirke. Poza tym zainteresowaniem turystów cieszy sie przede wszystkim przyroda, na wyspie są piękne krajobrazy, szczególnie przy skalistych klifach sięgających osiemdziesięciu metrów.

Lipiec i sierpień są bardzo gorące. Temperatury dochodzą wówczas do 40 stopni Celcjusza! Dużo lepszych rozwiązaniem jest podróż we wrześniu lub sierpni, gdy jest nieco chłodniej, ale nadal gorąco, a opady się wciąż raczej nie zdarzają.

Na Majorkę z Polski leci się niecałe trzy godziny. Można również samochodem dotrzeć do Hiszpanii lub południowej Francji i stamtąd wybrać się promem na tę piękną wyspę. Takie rozwiązanie jest najlepsze. Można dzięki niemu wizytę w tych krajach połączyć z krótką przygoda na Majorce. Polecam fanom kąpieli zarówno oceanicznych, jak i słonecznych! W końcu nie bez przyczyny tę wyspę zamieszkała przez ponad pół miliona ludzi rokrocznie odwiedza aż osiem milionów turystów!

Palma de Mallorca

Jest to główne miasto wyspy, jej stolica, a także największy ośrodek kulturalny i społeczny. Mieszka w nim połowa ludności wyspy. Ma również najbardziej bujną historię i najwspanialsze zabytki. Posiada międzynarodowe lotnisko o całkiem natężonym ruchu, jest również największych, jeśli nie jedynym, węzłem komunikacyjnym wyspy i z tego względu nawet jeśli planuje się spędzić urlop w innej jej części, to z przymusu do Palma de Mallorca trafi się również – warto jednej poświęcić jej trochę czasu, pozostać w niej na dzień lub dwa, a dopiero następnie udać się do właściwego miejsca przeznaczenia.

Najwyśmienitszym przykładem bujnej architektury jest katedra Se Seu, leżąca bezpośrednio przy nabrzeżu. Wybudowana została w średniowieczu, posiada zdobienia gotyckie lecz wykonane w charakterystyczny dla kultury półwyspu iberyjskiego sposób. Jest ona częścią zabudowań Starego Miasta, które posiada wspaniały klimat wąskich, spadzistych uliczek i publicznych tarasów z fontannami. Na jego terenie znajdzie się również kilka popularnych muzeów, a przede wszystkim Museu de Mallorca. Poza tym miasto oferuje wszelkie rozrywki interesujące letników, od kąpieli po dyskoteki.

Valldemosa

To bardzo znana miejscowość w głębi wyspy. Słynna nie tylko z zabytków, wspaniałego pałacu króla Sancho, który następnie stał się własnością zakonu Kartuzów z Tarragony, którzy przerobili go na klasztor. Zanim jednak się to stało, pałac miewał wspaniałych gości. W XIX wieku jedną z najciekawszych par słynnych kochanków, którzy się tam pojawili był nasz rodzimy kompozytor Fryderyk Chopin oraz ekscentryczna dama George Sand. Spędzili tam cztery zimowe miesiące na przełomie lat 1838 i 1839.

Oboje po latach jeszcze wracali pamięcią do pobytu na tej pięknej wyspie, który również odbił się w ich twórczości. W przypadku pani Sand, wiele opisów znalazło się w jej książkach. Chopin skomponował na wyspie słynna “Deszczową sonatę”. Jeśli zatem jesteś artystą, który szuka inspiracji – spróbuj odwiedzić Majorkę, bowiem wielu artystów właśnie tam ją znalazło!

Dzisiaj w tym mieście na pamiątkę tamtej wizyty otworzono nawet Muzeum, które udostępnione jest zwiedzającym. Ponadto sam budynek pałacu, a następnie klasztoru jest pięknym okazem dawnej architektury. Nie można również zapomnieć o otaczającej jej bujnej przyrodzie.